Google PlusFacebookTwitter

Volledig zijn kan alleen als je samenwerkt met je publiek

By on apr 6, 2012 in Bereik je publiek, Co-creatie, general, Publiek als maker | 0 comments

Leuke discussie over de noodzaak om volledig te zijn als journalist bij dodebomen.nl naar aanleiding van de Fast Moving Targets uitzending met Piet Bakker. Moet dat? Of juist niet? Als je verhaal af is, kan een lezer niet meer meedoen? Is het beter je verhaal niet te ‘af’ te maken om zo reacties uit te lokken? Volgens mij kan een verhaal altijd aangevuld worden en is de enige manier om ‘volledig’ te zijn dat feit te cultiveren. Een verhaal moet gelezen worden en een lezer moet een bijdrage kunnen leveren. Altijd. Dat maakt een bericht meer dan een verhaal, het maakt er een levend journalistiek onderwerp van. Dus nee, je houdt niets achter, je deelt ALLES wat je weet van een onderwerp. Daarmee zet jij het neer. Weet jij met dat startschot het beoogde publiek te bereiken, dan heb je een journalistiek zaadje geplant, dat met behulp van alle betrokkenen (want dat...

Lieve krant, ik smeek je, stap alsjeblieft aan boord voor we jullie uit het oog verliezen

By on aug 9, 2011 in #stunst, Bereik je publiek, Publiek als maker | 0 comments

Ik weet het, ik lijk wel een vinylplaat die blijft hangen, maar als liefde in het spel is, weten mensen nu eenmaal niet zo van ophouden… NRC.next, ik vind jullie krant fijn. En als ik eerlijk ben, moet ik toegeven dat ik het niet eens heel erg vind dat hij op papier verschijnt. Maar waarom blijven jullie vasthouden aan lopen als de enige optie terwijl de rest van de wereld zich al op zoveel andere manieren voortbeweegt? Ik smeek jullie, pak op zijn minst de trein voor we jullie uit het oog verliezen. Vandaag lees ik in jullie – sorry, mijn – krant dan eindelijk een reactie op het stuk dat Ilja Leonard Pfeijffer afgelopen week schreef. Een mooie geplande follow up zo lijkt het. Dat zijn verhaal reacties zou uitlokken, hadden jullie kennelijk ook bedacht. Maar als dat je doel is: discussie, relevantie, waarom hou je dan zo krampachtig vast aan een verouderd ‘paper...

Gevaarlijk dom: Negeer je lezer en graaf je eigen graf

By on aug 5, 2011 in #stunst, Bereik je publiek, Co-creatie, Publiek als maker, Publiek als schuldige | 4 comments

Gisteren heb ik me geërgerd aan een verhaal van Ilja Leonard Pfeijffer dat ik in NRC.next las. Ik heb het verhaal online opgezocht om hem van repliek te dienen. Maar NRC.next heeft geen commentaarfunctie bij haar verhalen. Dat is gevaarlijk dom. Ik was het misschien niet eens met Pfeijffer, het verhaal was uitgeeftechnisch goud. Het bracht een – al bestaande – sneeuwbal weer aan het rollen. Alleen rolde hij wel met een rotvaart van initiator NRC.next weg. En daarmee verdampte ook de kansen voor de krant om als curator een beetje ‘eigenaar’ te blijven van de discussie. Want ook al bood de krant de kans niet, de discussie barstte wel los. Ik schreef een blogpost op mijn eigen blog. Om een bescheiden groep potentiële lezers erop te wijzen, twitterde ik erover, waarna ik een paar retweets kreeg. Oud collega Hay Kranen schreef naar aanleiding van mijn tweet nog een...

De verleden tijd van het internet is begonnen: me-medium wint van massamedia

By on jun 24, 2011 in #oneliner, #stunst, general, Publiek als maker | 0 comments

Komt er dan toch een technologische singularity aan? Na het lezen van dit bericht over de krimp van het ‘gewone internet’ begin ik er weer een beetje meer in te geloven. Ik stel me soms voor dat ik opa ben en dat mijn kleinkinderen met elkaar kijken naar iets dat ik in een grijs verleden heb gedaan. Voor 3VOOR12 gewerkt, een app gemaakt, dat soort dingen. Dat kon je dan opzoeken op zo’n ouderwets metalen ding met een glazen scherm en teveel knoppen. Computer heette dat. En die was via WiFi… Neeeeeh!!! Echt??! Hahaha!! Echt, vonden ze toen heel tof, dat ze draadloos tekstpagina’s konden binnenhalen op een ding met duizend knoppen. Het een dialoog die ik me af en toe bewust probeer voor te stellen. Wat ik ook doe, het zal straks per definitie ouderwets zijn. Het ziet ernaar uit dat ik de dialoog moet aanpassen en het kleinkind moet vervangen door kind. Want...

De kracht van de massa: I'm a believer

By on mei 31, 2011 in #stunst, Co-creatie, Publiek als maker | 0 comments

Nooit gedacht dat ik nog eens zo pleiten voor meer geloof. Toch is dat wat dit is: en pleidooi voor geloof in de kracht van samen iets doen. Het zal niet alleen een regering veranderen, ook de manier waarop we nieuws tot ons nemen. Het hing al in de lucht, maar als het dan echt gebeurt, komt het toch als een verrassing. Het rijkste land van Europa heeft besloten alle kerncentrales te sluiten. Ze wil straks vijftig procent schone energie produceren. Dat is goed nieuws voor de groenlinks-gekleurde persoon die ik ben, maar het is ook inspirerend nieuws voor mensen die geloven in de kracht van een verenigde massa, op elk vlak. Ik geloof dat mensen zichzelf wel kunnen verenigen en een kracht kunnen vormen die sterker is dan die van de tegenstander, of dat nu een olieconcern of een regering is. Ik geloof dat het kan als mensen er zelf in geloven. We zagen het bij de Arabische lente. We zien...

Het slot is van de deur; pak wat je pakken kan!

By on mei 28, 2011 in #pindsvin, Publiek als maker | 0 comments

Ik heb de mond vol over het einde van het huidige copyright systeem, geef af op partijen die hun forten op dat vlak bewaken en schreeuw van de daken dat het roer om moet. Dat zijn woorden. Ben ik goed in. Maar daden bleven uit. Tot nu. Vanaf vandaag mag je doen met me wat je wil. Alles wat je hier van mijn hand vindt, is gepubliceerd onder de Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 licentie. Ja, dat klinkt ingewikkeld. Het is een van de redenen dat ik er vaak even naar keek, maar het nooit echt heb gelezen. Zonde, want het is eigenlijk heel simpel: je mag doen met mijn teksten, foto’s en filmpjes wat je wil. Gebruiken, sampelen, citeren, achterstevoren uitschrijven en dat inbinden en als boek verkopen. Zolang je mij maar de credits geeft voor mijn aandeel en je je publicatie verspreidt onder precies dezelfde licentie. Dus ook jouw product mag door anderen weer gebruikt...

De #fiy app is slechts het begin (3): hard nieuws

By on aug 13, 2010 in Publiek als maker | 0 comments

Anderhalf jaar lang droomde ik van een manier om de vele concertvideo’s die je na elk concert op Youtube vindt automatisch te combineren met de goede geluidsopnames die we bij VPRO’s 3VOOR12 vaak maken van datzelfde concert. Met de lancering van de FIY app is die droom uitgekomen. Het voelt als een doorbraak. En toch is het nog maar het begin. Wat te denken van een door publiek waargenomen nieuwsfeiten die ze met de app filmen? Het is niet moeilijk om een voorstelling te maken van bepaalde gebeurtenissen wanneer je door het oog van alle toeschouwers kan kijken. Een vliegtuig dat net voor de landingsbaan neerstort, een ruzie op straat, een mishandeling, de inauguratie van een president, noem maar op. Gefilmd door publiek en door FIY automatisch samengevoegd, zodat het van alle kanten bekeken kan worden. Ja, ik zie ook problemen, dilemma’s, ethische vragen. Werkt dit niet...

De #fiy app is slechts het begin (2): sportwedstrijden

By on aug 9, 2010 in Publiek als maker | 0 comments

Anderhalf jaar lang droomde ik van een manier om de vele concertvideo’s die je na elk concert op Youtube vindt automatisch te combineren met de goede geluidsopnames die we bij VPRO’s 3VOOR12 vaak maken van datzelfde concert. Met de lancering van de FIY app is die droom uitgekomen. Het voelt als een doorbraak. En toch is het nog maar het begin. Wat te denken van sportwedstrijden. Tuurlijk, bij een Champions League wedstrijd draaien genoeg supercamera’s om jouw van de vierde ring geschoten filmpje van dat doelpunt een beetje overbodig te maken. Al zie ik zelfs daar mogelijkheden: jouw ervaring van dat moment is beter door jouw camera vastgelegd. En ben eens eerlijk: ooit een redelijk middelmatige foto gemaakt van het vrijheidsbeeld, de eifeltoren, molens in de Zaanstreek, wetende dat je met gemak een veel betere foto van die plek zou kunnen vinden en afdrukken? Waarom?...

De #fiy app is slechts het begin (1): concerten

By on aug 2, 2010 in Publiek als maker | 0 comments

Anderhalf jaar lang droomde ik van een manier om de vele concertvideo’s die je na elk concert op Youtube vindt automatisch te combineren met de goede geluidsopnames die we bij VPRO’s 3VOOR12 vaak maken van datzelfde concert. Met de lancering van de FIY app is die droom uitgekomen. Het voelt als een doorbraak. En toch is het nog maar het begin. We hebben het allemaal honderd keer gezien: filmende mensen bij concerten. Het was ’t zaad dat FIY verwekte. Al die beelden die op Youtube staan, los van elkaar. En op 3VOOR12 tegelijkertijd zo vaak het hele concert in geluid. Wat als dat eens vanzelf bij elkaar kon komen? Dat is de vraag waarop we met de FIY app nu antwoord geven. Als dat kan, gebeurt er dit: mensen filmen onafhankelijk van elkaar 1, 2 of misschien wel 3 nummers, vaak tegelijkertijd. Leuk voor jezelf, maar samengevoegd met alle andere filmers een nieuwe...

Evenveel recensies als iPads: it could be a good thing

By on apr 8, 2010 in Publiek als maker | 0 comments

Ik verbaasde me er afgelopen week al over: het lijkt wel of iedereen die een iPad heeft gescoord in het eerste weekend er ook een recensie over schrijft. Vermoeiend is dat in de huidige manier van mediaconsumptie. Elke goeroe moet zijn eigen waardeoordeel uitspreken om mee te kunnen doen. Dat maakt het uiteindelijk een beetje zinloos, vindt ook Collignon… Maar trek die lijn eens verder. Als niet de journalist een oordeel velt over een consumentenproduct, maar de consument, is dat niet een vooruitgang? Eigenlijk is dat geen vraag: het advies dat Last.fm en Amazon je geven, is nu al heel waardevol en als gidsend medium op zijn minst even waardevol als de mening van één journalist. Ja, ik ben me bewust van het nut en ook de work around: je ‘kent’ de smaak of toon van een journalist of medium en hecht daar zelf waarde aan, waardoor de informatie nuttig wordt. Als Menno...