Google PlusFacebookTwitter

De journalistiek is vergeten waar ze goed in is

By on mrt 30, 2017 in Gedacht, general | 0 comments

Share On GoogleShare On FacebookShare On Twitter

Daar zijn we weer. Er is veel om je haren uit je hoofd te trekken. Maar er gebeuren ook mooie dingen. Adam Thomas van het European Journalism Centre heeft herstel in vertrouwen tot zijn kerntaak gemaakt en mijn lievelingsplatform De Correspondent blijft ook onvermoeibaar stappen (1, 2) zetten om het vertrouwen te herstellen. Ze zijn geen uitzondering, eerder een trend. Maar de vraag blijft staan: #hoedan ?

De meest gezonde trend in medialand is wel de focus op vertrouwen. Goed nieuws dus. Maar zolang er nog geen sluitend antwoord op de ‘hoe dan?’ vraag bestaat, blijf ik doorzoeken. Deze keer daarom een blik op een rare paradox binnen de journalistiek: we zijn iets kwijtgeraakt waar we juist in uitblinken.

Ik begrijp hoe door financieringsproblemen en commerciële krachten de markt de journalistiek op een ander spoor heeft gebracht. Maar ik blijf het uitzonderlijk vinden dat journalistieke media niet een hele stevige vertrouwensband hebben met hun lezers. Goede journalisten zijn immers experts in vertrouwensbanden. Zonder vertrouwensbanden geen goede bronnen en zonder goede bronnen geen onthullingen. Vertrouwen winnen, opbouwen, in stand houden, het is dagelijkse praktijk voor de gravers onder de journalisten. Die kennis inzetten om ook aan de andere kant van het spectrum zulke banden op te bouwen met lezers, luisteraars en kijkers ligt zo voor de hand, dat je bijna een parlementaire enquete zou eisen om uit te zoeken waarom we dat nog niet hebben gedaan?

Tuurlijk, het is een stuk ingewikkelder om een vertrouwensband op te bouwen met 10.000 lezers dan het onderhouden van een relatie met dertig bronnen. Maar die complicatie is ook gebruikt om serieuze pogingen heel snel van de agenda te vegen. Het leek wel of we het teveel gedoe vonden, dat gesprek met de andere kant van de lijn. Elk experiment op dat vlak werd heel gretig met de grond gelijk gemaakt zodra het niet een allesomvattende oplossing voor het financiële probleem van de journalistiek in het digitale tijdperk opleverde. Maar dat iets niet lukt, wil niet zeggen dat het een slecht idee is. Het falen kan ook liggen aan de uitvoering.

De voornaamste reden van het falen van experimenten, van het nog niet grijpen van die enorme kans om in het digitale tijdperk de koning van het vertrouwen te worden, is volgens mij  dat we als journalisten nooit de juiste focus hebben gehad. Dat we nooit naar fora, social media, de deeleconomie en zoveel andere nieuwe mogelijkheden hebben gekeken met vertrouwen als ons kompas. als het ene doel dat nooit uit het oog verloren mag worden. Laten we dat nu wel doen. En weer vertrouwen in waar we goed in zijn: vertrouwen! Ik ben ervan overtuigd dat er dan deuren opengaan waarvan we het bestaan nog niet kenden.

 

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.