Google PlusFacebookTwitter

Dumplings met een Nederlands accentje

By on sep 30, 2019 in general | 0 comments

Share On GoogleShare On FacebookShare On Twitter

Het eerste zogenaamde ‘shared meal’ in onze #EdeWageningenpotal samen met #Junipernetworks —ook een van de nieuwkomers — was een goede warm-up voor wat ons nog te wachten staat, maar het was in zichzelf al een bijzonder moment toen gedeelde waarden keihard clashten..

Samen eten in de #EdeWageningen

Ja, je leest het goed. In de portal kan dat. Wanneer mensen van twee Westerse landen elkaar ontmoeten, mensen die zichzelf tot de gelukkigen rekenen die het goed gaat, die relatief rijk en tevreden zijn zolang ze het nieuws van de dag negeren, dan zijn gedeelde waarden eenvoudig gevonden en voelt het al snel vertrouwd.

Het was een beetje als de gemiddelde ontmoeting in een hostel op je backpacker trip, mocht je dat ooit gedaan hebben. Je tast gebieden af. En met ‘international Dumpling Day’ en lekker eten op tafel ligt het eerste onderwerp letterlijk voor het oprapen. Van ‘ Wat eten jullie nou zo op een doordeweekse dag?’ en ‘Eten jullie elke dag stroopwafels?’ gaat het al snel naar ‘ Hoe ziet jullie werkdag er uit?’ en ‘Hoeveel uur werk je per week?’

Terwijl de antwoorden vloeien als rode wijn, komt het gesprek goed op gang. Maar met de toenemende vertrouwdheid bladdert ook de fineerlaag van beleefdheid snel af. Zoals tijdens het moment dat een van de Amerikaanse bezoekers erkent regelmatig tot wel 40 dagen aaneengesloten te werken en aan Nederlandse kant iemand “Wat?!” eruit flapt. “Dat is echt niet gezond hoor! Je kunt beter elke dag stroopwafels eten en jezelf wel af en toe weekend gunnen!” grijpt hij terug op een eerder antwoord, maar de schok is voelbaar. Auw! Een ‘Dutch treat’. Recht voor je raap zeggen we dan zelf. Maar het is natuurlijk gewoon lomp. Op een manier die we zelf niet eens meer doorhebben. Net als de manier dat hij eroverheen praat nadat iemand aan Nederlandse zijde de persoon in kwestie subtiel verontschuldigt: “Maar he, wat vinden jullie eigenlijk van ons?”

Een korte stilte. Opnieuw zonder omwegen op het doel af. Lompe boeren zijn we, daar kom je dan achter op zo’n avond. Maar de bezoekers van de portal bij Juniper Networks in San Francisco beginnen er al aan te wennen. Bovendien tonen ze zich de meesters van altijd vrolijke beleefdheid. Ze beschouwen ons als gelukkige mensen, wellicht met een iets betere balans tussen werken en leven. Een mooi antwoord, dat door onze kant met enige schaamte werd ontvangen en gelukkig ook gecorrigeerd: misschien zijn we allemaal mensen die er het beste van proberen te maken binnen de realiteit van onze eigen omgeving?

En zo ging het nog een tijd door, zoals ook die avonden in het hostel eeuwig kunnen duren op een fijne manier. We bleven aan beide kanten zoeken, prikken, prikkelen, verwonderen en lieten op deze wereld uiteindelijk een paar mensen achter die via zoiets banaals als een fijn gesprek tijdens een etentje elkaar lieten geloven dat het goed kan komen met de wereld als we elkaar echt durven te zien. Ik kan niet wachten tot de volgende keer dat ik vriendelijk op mijn plek gezet word door een vreemde aan de andere kant van de wereld! (ja, ik was de lompe vragensteller…)

(Shared_Studios verbinding #Juniper en #EdeWageningen, 26 september 2019)

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.