Google PlusFacebookTwitter

Het falen verslagen

By on dec 19, 2013 in #pindsvin | 0 comments

Share On GoogleShare On FacebookShare On Twitter

Elke dag schrijven, hoe vaak heb ik me dat al voorgenomen? Net zo vaak als mijn vader probeerde te stoppen met roken? In de eerste week die de wereld het zonder Mandela moet stellen is het makkelijk om nog even door hem geïnspireerd te zijn, bijna alsof het nieuwjaar is. Je faalt pas als je stopt met proberen. Heeft hij gezegd. Of op zijn minst iets dat er op leek. Wat maakt het uit. De man is dood. We moeten zonder hem verder. En dat wat blijft is wat wij ons herinneren. Je faalt pas als je stopt met proberen. Ik vind het mooi. Hij zou het gezegd kunnen hebben.

Deze week stopte ik met werken. Een gezonde keuze zouden sommigen om mij heen je vertellen, mocht je het ze vragen. Maar de voorhoofdsholte-ontsteking is werkelijk bijna verdwenen. Grote kans dat ik morgen weer begin. Met veel zin ook. Stoppen is geen optie. Want net als mijn vader ben ik een workaholic. En vergis je niet, alcoholisten vinden alcoholische dranken vaak echt lekker.

Nadat hij zijn werkende leven afsloot, zag ik hem voor het eerst echt worstelen, met dat leven. Meer dan een jaar duurde het voordat hij er grip op kreeg. Al die vrije tijd die hij zelf moest vullen. Niet veel later volgde een eerste echte buitenlandse reis, naar zijn oudste zoon in Argentinië. Na de geboorte van zijn eerste kleinzoon kwam hij ook toe aan zijn laatste volmaakte poging om te stoppen met roken.

Hij heeft lang gezegd: “Als ik dement word, moet je me maar afknallen.” Tja, wat kan ik daarover zeggen. Wij communiceren thuis graag helder.

Onze pogingen om – op welke manier dan ook – tegemoet te komen aan zijn wens, zijn vooralsnog zonder succes. Soms komen we iets dichter bij zijn doel, bijvoorbeeld als hij in groot gezelschap er een beetje verloren bij zit. Dan dringt dat heldere verzoek zich pijnlijk op. Maar meestal stranden we bij zijn gelukzalige glimlach als hij ons of een van zijn kleinkinderen ziet. Of als hij hard moet lachen om grappige dingen. Zijn vergeetachtigheid is in de afgelopen jaren langzaam geëvolueerd tot een onuitgesproken maar officiële status. Al geruime tijd begint hij elke twee minuten opnieuw. Vaak met precies dezelfde zin. Anderen zouden hem dement noemen. Voor mij is hij de man die blijft proberen. Tot het lukt. Elke keer weer. Twintig keer op een dag als het moet. Een man die het falen heeft verslagen. Mijn vader, mijn held. Met een straatlengte voorsprong op Mandela, die een mooie tweede plaats pakt.

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.