Google PlusFacebookTwitter

Lang leefde het NPI, het is weer tijd voor een nieuwe Sinterklaas

By on nov 22, 2007 in Muziekpartij | 0 comments

Share On GoogleShare On FacebookShare On Twitter

Het NPI is niet meer. Nouja, nog een maandje dan. Vanaf 1 januari hebben we een superfonds. Misschien vertraagt het nog wat. Maar dat het er snel aankomt, dat is nu zeker. En ook de popmuziek krijgt in dat supergrote fonds gelukkig een eigen deur. Ten koste van het Nationale popinstituut, die flink gestreden heeft tegen de fusie van alle muziekinstituten, maar nu dan toch de strijd heeft verloren. Gelukkig maar.

Tuurlijk, het is een groot ding, dat nieuwe fonds. En fusies lukken vaker niet dan wel, dus daar hoef je het ook niet voor te doen. Maar toch ben ik voor.

Het NPI heeft goede dingen gedaan, ook nog toen ze als Stichting Popmuziek Nederland probeerden iets voor elkaar te krijgen voor iedereen die van popmuziek hield. Maar het NPI was de laatste jaren voornamelijk bezig met verdedigen wat het ooit had opgebouwd. En dat is een verkeerde drive.

De visie op de toekomst en de passie voor de muziek is er altijd gebleven bij de mensen die er werkten, daar ben ik van overtuigd. Maar het instituut was hoe langer hoe minder bezig met een toekomstvisie, met plannen om vooruit te komen en steeds meer met het – steeds krampachtiger – vasthouden van bereikte regelingen, fondsen, langdurige projecten. Een visie is een mix van wilde ideeen die een plek kunnen krijgen in een realistisch toekomstplan. Als je weet dat er een enorm machtsblok komt in de vorm van een superfonds, dan had als Nationaal Popinstituut een heel andere koers kunnen varen: “Ok, goed idee, maar laten we dan wel die ongelijkheid in de verdeling corrigeren. De popmuziek gaat die kar trekken, levert de directeur en regelt dat de vier muziekstromingen even sterk vertegenwoordigt worden.” Let wel, een visie is geen garantie. Het had net zo goed niet kunnen lukken als je kont tegen de krib gooien. Maar het was een realistischer plan geweest dan te hopen dat je in je eentje mag blijven doormodderen als je al de kleinste bent. Gelukkig kom die deur voor popmuziek er nu toch nog, ondanks alle pogingen van het NPI om dat te dwarsbomen.

Wat de popmuziek nodig heeft is niet een instituut, maar een Sinterklaas. Die ziet wat de mensen doen, of het nu Subbacultcha heet, de Songwriters Guild, of de nieuwste WiiJ movement, hij ziet het. En ’s nachts, als al die artiesten ergens optreden omdat ze niets anders willen doen, dan gaat die Sinterklaas thuis langs bij die mensen en gooit hij wat in hun schoen, zonder aanvragen, zonder keuringscommissies, maar gewoon, omdat hij zich door zijn pieten heeft laten informeren en in zijn grote boek heeft gelezen dat die kleine kruimeltjes goed bezig zijn en een pluimpje verdienen!

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *