Google PlusFacebookTwitter

Shoppen in Yoegoslavië en Rusland

By on feb 5, 2018 in general | 0 comments

Share On GoogleShare On FacebookShare On Twitter

Rotterdam heeft veel buitenlandse kerken dankzij haar haven, zo weten we na de Motel Mozaique van afgelopen jaar. Maar mensen bidden niet alleen. Ze eten ook. En dan het liefst hun eigen kostje. Ook als je uit Rusland komt…

Ken je dat, het genot van rondwandelen in een buitenlandse supermarkt? Voor mij is dat altijd het moment dat ik echt op vakantie ben, echt aangekomen ben in een vreemd land. Als ik zie wat de doorsnee bewoner op een doorsnee dag in zijn winkelmandje gooit, als ik de geur ruik die bij het onthoofde beest hoort dat ik bij mijn eigen super nooit zie liggen, dan ben ik er pas echt.

Zo ver gaan we vandaag niet. Maar toch, in een wandeling van een uurtje door Rotterdam, kun je met gemak tot Rusland komen en er ook nog wat lekkers kopen ook. Om die impulsaankoop een beetje te sturen heeft de Israelische gids Shy Shavit zelfs een mooi receptenboekje gemaakt. Gerechten die ik niet kan uitspreken en al helemaal niet uit mijn toetsenbord krijg, zijn na een bezoek aan de juiste supermarkt zo bereid, zegt hij.

We beginnen redelijk dichtbij. Volg je de bogen onder het spoor, dan beland je na vijf minuten in (ex-) Joegoslavië. Binnen geen rare opdeling van landen in de schappen. Bosnië, Servië, Kroatië, in deze naamloze supermarkt is er geen onderscheid. Moeder en zoon helpen je graag en schenken je ondertussen gratis een glaasje authentieke Chola in. Zoeter dan een dubbellikker, precies goed voor mij.

Zoet is ook wat ik uit de schappen haal. De gerechten en de overdaad aan gerookt vlees laat ik links liggen als Shy zijn favoriet aanwijst: “Het is jam van pruimen, maar dan dikker… een soort stroop eigenlijk.” Als ik vraag naar de muziek die is uitgestalt, raadt zoonlief me aan daar vooral niet naar te luisteren. Maar moeder komt al tussenbeide: “Dit is echt heel goed!” De stereo gaat harder. Zoonlief is van de urban, hij was gisteren nog in Waterfront bij de Grote Prijs van Zuid-Holland: “Ach, die Yoegoslavische zangers, maar ja, ik vind Frans Bauer ook afschuwelijk.”

Na een hartelijk afscheid is het tijd voor de volgende. In Rotterdam is het opnieuw niet meer dan vijf minuten lopen naar Rusland. Het grote land komt op de supermarkt hitlijst amper boven Yoegoslavië uit. Ook de Russische supermarkt is niet meer dan een grote huiskamer. En ook hier is de kleine ruimte ook weer veel meer dan alleen winkel. Een prikbord en een kast met boeken en cd’s verraadt de sociale functie van de shop. Hier wordt niet alleen gewinkeld, hier komen de Rotterdamse Russen samen, huren ze een kinderdvd in het Russisch, vinden ze een rijschool met een Russisch sprekende instructeur. Hier, in klein Rusland, achter een deur van een Rotterdams winkelpand, komen ze even thuis.
00:00/14/04/2007

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *