Google PlusFacebookTwitter

Déjà vu (XI): Alsjeblieft, red me niet

By on jul 25, 2011 in #3voor12 | 0 comments

Bestaat een tijdmachine? Zijn mythes gebaseerd op feiten? Motel Mozaique heeft zwarte gaten die je naar een andere wereld brengen. En je vindt ze alleen met de juiste gids. Mijn eerste kennismaking met gids Yvonne in 2003 blijft ze in de jaren daarna letterlijk mijn rode draad op Motel Mozaique. Alsjeblieft, red me niet “Dag, met Yvonne. Ik ga je gidsen. Waar ben je?” Zij is het! Het meisje in het rood, de gids die me op de vorige Motel Mozaique een onvergetelijk moment bezorgde door me naar een donkere kelder van Night Town te lokken. “Zie ik je zo in de schouwburg?” Jaaaaa!!!! Vijftien minuten later is ze er. Niet meer helemaal in het rood, maar onmiskenbaar haar. En net als vorig jaar overrompelend: “Ik heb een blind date voor je geregeld. Ik ga haar even zoeken.” Nouja!! Hoever kan festivalservice gaan? De gidsen zijn vrij in hun poging bezoekers...

Déjà vu (X): slapen is een kunst in Motel Mozaique

By on jul 22, 2011 in #3voor12 | 0 comments

Wat je ook allemaal verzint om je gasten bezig te houden, uiteindelijk draait het bij een motel natuurlijk om het doorbrengen van de nacht, liefst in slaapstand. Dat laatste was nog een hele kunst in het gemeentehotel van Motel Mozaique in 2004 . Slapen is een kunst Wat je ook allemaal verzint om je gasten bezig te houden, uiteindelijk draait het bij een motel natuurlijk om het doorbrengen van de nacht, liefst in slaapstand. Dat laatste was nog een hele kunst in het gemeentehotel van Motel Mozaique. Motel Mozaique beslaat weer de halve stad. Maar de bedden zijn dit jaar verhuisd naar een plek in Rotterdam Zuid, boven club Las Palmas, vlakbij Hotel New York. Begonnen als lollig kunstslaapproject veranderde het vorig jaar al in een poging de stad wat terug te geven met de gezellige etalagebedden in een winkelstraat. Dit jaar is de slaapvoorziening van Motel Mozaique vooral een protest...

Déjà vu (IX): genieten van het uitzicht

By on jul 21, 2011 in #3voor12 | 0 comments

In 2003 had ze een hele winkelstraat zo gek gekregen om bedden in de etalage te zetten voor festivalbezoekers. In deel 3 van mijn slaapverslag laat ik me in slaap sussen door voorbijrazend stadsvolk. slapen in de hoofdzaak (III) Tijd om te gaan poseren als schone slaper. De kroeg tegenover is eindelijk gesloten. Al betekent dat niet dat de rust is wedergekeerd. Bij de koffieshop erboven en de kroeg twee deuren verder is nog steeds spitsuur. Gelukkig zien de bezoekers mij niet liggen. Dat geldt ook voor de twee verslaafden die voor de kapsalon stoppen en een dealtje sluiten. Mijn lef slinkt tot een minimum, de foto is dit keer vanonder de lakens gemaakt. Verstaan kan ik ze niet, maar de transactie verloopt zo te zien voorspoedig. Al valt de koper nog voor hij zijn heeft verbruikt al bijna op zijn bek. Hij zou best een bedje kunnen gebruiken. De volgende wakkerhouder is een ambulance die...

Déjà vu (VIII): bezoek van hogerop

By on jul 20, 2011 in #3voor12 | 0 comments

Deze week het tweede van drie verhalen over mijn eerste slaapervaring op het Motel Mozaique festival in Rotterdam, waar ik in 2003 sliep de etalage van een kapsalon! Slapen in de hoofdzaak (II) De eerste angsten zijn inmiddels overwonnen. Tijd voor iets nieuws. Na een uurtje heb je het toch gezien. Alleen is ook maar alleen, zelfs een goede pruik op een plastic hoofd brengt daar geen verandering in. Nadat je met je hoofd twee minuten in de haarwasbak hebt gelegen en even onder de haardroger hebt gezeten, ben je al weer uitgespeeld in zo’n kapsalon. Gelukkig heeft de kapper een mooi welkomstpakketje klaargelegd: Privé, Story, Eigen Huis en Interieur, Quote, flesje champagne, appeltje, banaan. Maar net als ik me eens wil verdiepen in de relatiecrisis die Wimlex en Maxi kennelijk nu al doormaken, heb ik bezoek. Twee dolle meiden plakken tegen het raam: “He Hallooo!” Wordt het toch nog...

Déjà vu (VII): vrijwillige opsluiting

By on jul 19, 2011 in #3voor12 | 0 comments

Deze week in de replay van persoonlijke verhalen die ik voor 3VOOR12 schreef mijn eerste slaapervaring op het Motel Mozaique festival in Rotterdam. Elk jaar verzint het festival een nieuwe bijzondere plek voor haar bezoekers. In 2003 had ze een hele winkelstraat zo gek gekregen om bedden in de etalage te zetten voor festivalbezoekers. Ik mocht mijn pyama aantrekken in de etalage van een kapsalon! slapen in de hoofdzaak (I) Als afsluiter van het gastvrije festival Motel Mozaique boekte 3VOOR12 zaterdagnacht een heel bijzondere kamer voor een van haar verslaggevers. Na het zien van koptelefoonsessies, de nooduitgang van Nighttown en een herrezen Mauro, vertrok Ron van der Sterren naar zijn bed, kapsalon De Hoofdzaak in de Van Oldebarneveldstraat. Een slaapverslag. Eigenlijk is het nog veel te vroeg voor dit etalageavontuur. Half twee, wintertijd. Vrijdagnacht arriveerden de eerste schone...

Déjà vu (VI): Waar is hier de nooduitgang?

By on jul 9, 2011 in #3voor12 | 0 comments

In mijn 3VOOR12 periode heb ik veel mogen doen. Een van de jaarlijkse hoogtepunten was schrijven over het Motel Mozaique festival in Rotterdam. Daar kroop ik altijd in de huid van de bezoeker en liet gebeuren wat anderen overkwam. Een rode draad in die ontdekkingsreis was het in rood geklede meisje dat bezoekers verleidde richting de meer verstopte onderdelen van het festival. Elk jaar wist ze ook mij te verleiden. In 2003 voor het eerst… Waar is hier de nooduitgang Het mozaique dat Motel Mozaique aanbiedt zit vol verrassingen. Als je het tenminste aandurft om met vreemde in rood geklede meisjes mee te gaan die zichzelf voor gids uitgeven en je daarna naar een donkere zompige naar pis stinkende kelder meenemen. Nee, dit is niet een van je bizarre dromen die uitkomt. “Dit moet je meemaken!” Ze klinkt overtuigend. Maar wie is ze? “IK ben een gids!” Dat kan wel zijn, maar IK zie...

Een junk op zoek naar de kick

By on apr 15, 2005 in #3voor12 | 0 comments

Drie keer is scheepsrecht. Ron van der Sterren is voor de vierde keer op Motel Mozaique. Nog steeds onverminderd enthousiast. Maar is de kick van het vreemde nog steeds aanwezig, of wordt ook het ongrijpbare Motel Mozaique een gewoon festival? De vierde keer Motel Mozaique. Mijn meest geliefde festival. Omdat het zo’n ongrijpbare – vergeef me het woord – mozaiek van ervaringen is. Elk jaar weer. Door de muziek natuurlijk. Vorig jaar nog PONI, het jaar daarvoor die gekke Mauro met zijn dracula-act, in 2002 Tom Barman met slechts een pianist. Wow, wat was dat mooi. Maar ook als het niet mooi was, duwde het je wel even uit balans. Hoe tijdelijk ook. Belle & Sebastian. Zo geprezen door de kenners. Maar ik zag de nieuwe Kelly Family. Hier! Shock horror! Dat geldt nog meer voor de niet muzikale onderdelen van het programma. Slapen in een winkeletalage. Ontvoerd worden...